Nasza strona internetowa używa plików cookies (tzw. ciasteczka) w celach statystycznych, reklamowych oraz funkcjonalnych. Dzięki nim możemy indywidualnie dostosować stronę do twoich potrzeb.
Każdy może zaakceptować pliki cookies albo ma możliwość wyłączenia ich w przeglądarce, dzięki czemu nie będą zbierane żadne informacje.   Dowiedz się więcej
Nie pokazuj tej informacji

"Non in legendo, sed in intelligendo leges consistunt"

Blog

Ekwiwalent pieniężny w pracy zdalnej


Dzięki ustawie z dnia 24 lipca 2020 r. o zmianie ustawy o delegowaniu pracowników w ramach świadczenia usług oraz niektórych innych ustaw możliwość polecenia pracownikowi świadczenia pracy zdalnej została wydłużona. Zgodnie ze znowelizowanym art. 3 Tarczy Antykryzysowej, pracodawca ma uprawnienie do polecenia pracownikowi świadczenia pracy zdalnej przez czas oznaczony, w celu przeciwdziałania COVID-19, w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego albo stanu epidemii, a także w okresie 3 miesięcy po ich odwołaniu (art. 4 pkt 1 i art. 13 pkt 1 ustawy z dnia 24 lipca 2020 r.). Regulacja ta weszła w życie 5 września b.r. Nowelizacja tego przepisu pozwala więc na korzystanie z instytucji pracy zdalnej do czasu wprowadzenia jej na stałe do kodeksu pracy.

Niestety Ustawodawca przedłużając możliwość wydawania poleceń pracownikom w zakresie pracy zdalnej, nie rozwiązał kwestii kosztów związanych z używaniem narzędzi i materiałów własnych przez pracownika świadczącego pracę w trybie home office, a także ponoszenia przez niego kosztów zużycia prądu, transferu Internetu, czy wyposażenia ‘domowego biura’. Problem dotyczący rozliczeń za koszty świadczenia pracy poza miejscem jej zwykłego wykonywania sygnalizowany był już na etapie prac legislacyjnych nad ustawą z dnia 19 czerwca 2020 r. o dopłatach do oprocentowania kredytów bankowych udzielanych przedsiębiorcom dotkniętym skutkami COVID-19 oraz o uproszczonym postępowaniu o zatwierdzenie układu w związku z wystąpieniem COVID-19, która precyzowała ogólne uprawnienie pracodawcy do polecenia pracownikowi świadczenia pracy w trybie zdalnym. Proponowano wtedy, aby określić kwotę pieniężnego ekwiwalentu w formie ryczałtu w wysokości 100 zł za miesiąc. Rozwiązywałoby to problem rozliczania kosztów przez pracownika. Ostatecznie jednak określenie pieniężnego ekwiwalentu nie zostało uregulowane wcale, ani w formie ryczałtu, ani też poprzez wskazanie zasad, według których koszty te można by obliczać.

Szansą na unormowanie tej kwestii jest zapowiadana przez Ministerstwo Pracy Polityki Społecznej i Rodziny (obecnie Ministerstwo Rozwoju, Pracy i Technologii) nowelizacja kodeksu pracy. Ma ona stanowić kompleksową regulację pracy zdalnej i dotyczyć między innymi zagadnienia rozliczania kosztów świadczenia pracy poza miejscem jej zwykłego wykonywania.

W roboczym projekcie przedłożonym członkom Rady Dialogu Społecznego znalazło się postanowienie mówiące o tym, że pracodawca powinien zawrzeć porozumienie ustalające zasady świadczenia pracy zdalnej z zakładową organizacją związkową. W przypadku działania większej liczby związków w zakładzie pracy, porozumienie powinno być zawarte między pracodawcą, a tymi organizacjami. Jeżeli porozumienie nie zostanie zawarte pomiędzy pracodawcą a organizacjami związkowymi, należy zawrzeć je z reprezentatywnymi zakładowymi organizacjami związkowymi. Gdy porozumienie nie będzie mogło zostać zawarte w ciągu 30 dni od dnia przedstawienia projektu, pracodawca może te zagadnienia uregulować w regulaminie. W porozumieniu, między innymi, powinny znaleźć się ogólne zasady ustalania ekwiwalentu pieniężnego dla pracownika świadczącego pracę zdalnie oraz możliwie określenie kwoty ryczałtu ekwiwalentu. Nie jest jednak jasne, czy ekwiwalent ten obejmowałby wszystkie koszty ponoszone przez pracownika w związku ze świadczeniem pracy zdalnej, czy tylko te wynikające z używania własnych narzędzi i materiałów do wykonywania pracy.

Pierwsze posiedzenie Zespołu problemowego ds. Prawa Pracy Rady Dialogu Społecznego, mającego na celu omówienie roboczego projektu przedstawionego przez Ministerstwo, odbyło się 29 września b.r. Strony dialogu uzgodniły, że w ciągu następnych dwóch tygodni przedstawią swoje stanowiska w przedmiocie projektu Ministerstwa. Opinie członków Rady nie zostały jeszcze oficjalnie przedstawione.

Przedłożenie projektu nowelizacji kodeksu pracy w Sejmie planowane jest na koniec tego roku, a wejście w życie nowych przepisów na I kwartał przyszłego roku.

 

Małgorzata Wróblewska

aplikant radcowski

 

Tagi: praca zdalna, ekwiwalent w związku z pracą zdalną, nowelizacja prawa pracy w związku z CONVID-19