Nasza strona internetowa używa plików cookies (tzw. ciasteczka) w celach statystycznych, reklamowych oraz funkcjonalnych. Dzięki nim możemy indywidualnie dostosować stronę do twoich potrzeb.
Każdy może zaakceptować pliki cookies albo ma możliwość wyłączenia ich w przeglądarce, dzięki czemu nie będą zbierane żadne informacje.   Dowiedz się więcej
Nie pokazuj tej informacji

"Non in legendo, sed in intelligendo leges consistunt"

Blog

Nowe zasady delegowania pracowników


Sejm pracuje aktualnie nad rządowym projektem ustawy o zmianie ustawy o delegowaniu pracowników w ramach świadczenia usług oraz niektórych innych ustaw (Druki Sejmowe nr 430 i 499). Ustawa ma na celu wdrożenie do polskiego porządku prawnego dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/957 z dnia 28 czerwca 2018 r. zmieniającej dyrektywę 96/71/WE dotyczącą delegowania pracowników w ramach świadczenia usług (Dz. Urz. UE L  173 z 09.07.2018, str. 16).

 

Przypomnijmy najpierw, że w myśl w/w dyrektywy z 28.06.2018r. państwa członkowskie obowiązane są do dnia 30 lipca 2020 r. przyjąć i opublikować przepisy ustawowe, wykonawcze i administracyjne niezbędne do jej wykonania. Wskazać warto, iż przepisy tej dyrektywy wprowadziły już do swojego prawnego np. Niemcy.

 

19 czerwca 2020 w Sejmie złożony został rządowy projekt ustawy o zmianie ustawy o delegowaniu pracowników w ramach świadczenia usług oraz niektórych innych ustaw (Druk Sejmowy nr 430). Proces legislacyjny trwa nadal.

 

Sposób, w jaki polski ustawodawca zamierza dokonać transpozycji w/w dyrektywy wynika z treści uzasadnienia ustawy. Uzasadnienie ustawy zawiera w szczególności szczegółowy opis proponowanych zmian ustawy z dnia 10 czerwca 2016 r.
o delegowaniu pracowników w ramach świadczenia usług.

 

Ustawa nowelizująca rozszerza definicję pracodawcy delegującego. Zgodnie z projektowaną zmianą art. 3 pkt 4 pracodawcą delegującym pracownika na terytorium RP będzie także pracodawca mający siedzibę oraz prowadzący znaczną działalność gospodarczą w innym państwie członkowskim, który jako podmiot będący agencją pracy tymczasowej albo agencją wynajmującą personel skierował do pracodawcy użytkownika osobę pozostającą pracownikiem tego podmiotu przez cały okres skierowania Takim pracodawcą będzie również podmiot, który jako agencja pracy tymczasowej albo agencja wynajmująca personel skierował do pracodawcy użytkownika osobę pozostającą pracownikiem tego podmiotu przez cały okres skierowania, w przypadku gdy pracodawca użytkownik na terytorium tego samego lub innego państwa członkowskiego następnie kieruje tymczasowo tego pracownika do pracy na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Pracodawcą w rozumieniu powyższych przepisów będzie zatem każdy podmiot, niezależnie od jego nazwy, kierujący pracownika do pracodawcy użytkownika, w celu wykonywania pracy tymczasowej

 

Ustawa nowelizująca dokonuje również modyfikacji minimalnych warunków zatrudnienia pracowników delegowanych. Jak wskazano w uzasadnieniu w/w ustawy nowelizującej: zmiana ta polega na zastąpieniu minimalnej stawki płacy – wynagrodzeniem oraz dodaniu do ww. warunków zatrudnienia – warunków zakwaterowania pracowników, w przypadku gdy jest ono zapewniane przez pracodawcę pracownikom znajdującym się daleko od ich normalnego miejsca pracy, oraz stawek dodatków lub zwrotu wydatków na pokrycie kosztów podróży, wyżywienia i zakwaterowania dla pracowników znajdujących się daleko od domu z powodów zawodowych. Powyższy przepis ma zatem na celu wdrożenie rozszerzonych obowiązkowych warunków zatrudnienia pracowników delegowanych w zakresie wynagrodzenia oraz stawek dodatków lub zwrotu wydatków, przewidzianych ww. przepisem dyrektywy

 

Ustawa przewiduje ponadto wprowadzenie 12-miesięcznego okresu gwarancji stosowania minimalnych warunków zatrudnienia Przepis art. 4 ust. 1 zawierać ma zastrzeżenie, iż pracodawca zapewnia minimalne warunki zatrudnienia, określone w ust. 2 tego artykułu, do upływu okresu 12 miesięcy delegowania. Jak wyjaśnia się w uzasadnieniu z brzmienia przepisu będzie zatem wynikać, iż przez okres pierwszych 12 miesięcy delegowania każdy pracodawca delegujący pracownika na terytorium RP (z wyłączeniem agencji pracy tymczasowej oraz agencji wynajmującej personel) będzie miał obowiązek zapewnić temu pracownikowi minimalne warunki zatrudnienia, o których mowa w art. 4 ust. 2. Po tym okresie obligatoryjny poziom gwarancji warunków zatrudnienia będzie uzależniony od określonego zachowania takiego pracodawcy.

Mając na uwadze planowany harmonogram prac parlamentarnych należy spodziewać się, że znowelizowana ustawa wejdzie w życie z pewnym opóźnieniem. Jak jednak wskazaliśmy powyżej, na takie opóźnienie nie pozwoliły sobie dwa Państwa, które były motorem zmian przedmiotowej dyrektywy, tj. Francja i Niemcy. Państwa te dokonały już wprowadzenia regulacji dyrektywy do swoich porządków prawnych. Dlatego też wskazujemy na konieczność zapoznania się z odnośnymi regulacjami kraju delegowania tym z naszych mandantów, którzy delegują pracowników do Niemiec, Francji czy krajów Beneluksu.

 

 

 

Sebastian Ćwiora

radca prawny

 

Tagi: delegowanie 2020, delegowanie do Niemiec 2020, wynagrodzenie delegowanego 2020, dyrektywa 2018/957, koszty delegowania 2020, delegowanie po lipcu 2020