Nasza strona internetowa używa plików cookies (tzw. ciasteczka) w celach statystycznych, reklamowych oraz funkcjonalnych. Dzięki nim możemy indywidualnie dostosować stronę do twoich potrzeb.
Każdy może zaakceptować pliki cookies albo ma możliwość wyłączenia ich w przeglądarce, dzięki czemu nie będą zbierane żadne informacje.   Dowiedz się więcej
Nie pokazuj tej informacji

"Non in legendo, sed in intelligendo leges consistunt"

Blog

Praca zdalna - Ministerstwo Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej zapowiada nowelizację kodeksu pracy


Pandemia koronawirusa dotknęła wielu sfer życia, w tym również sposobów świadczenia pracy. Jedną z form ograniczania wzrostu zachorowań była zmiana organizacji pracy, między innymi przejście części pracowników na tryb pracy zdalnej, potocznie zwanej home office.

 

W myśl art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych oraz niektórych innych ustaw, praca zdalna oznacza, że pracodawca może polecić pracownikowi wykonywanie, przez czas oznaczony, pracy określonej w umowie o pracę, poza miejscem jej stałego wykonywania. Należy wskazać, że ma ona charakter incydentalny, w przypadku obecnej regulacji związana jest z przeciwdziałaniem Covid-19. Wykonywanie pracy bowiem co do zasady powinno odbywać się w zakładzie/biurze pracodawcy, a nie w domu pracownika.

W kodeksie pracy nie ma obecnie uregulowań dotyczących pracy zdalnej (są natomiast regulacje dotyczące telepracy, która nie jest tożsama z pracą zdalną), dlatego by wypełnić tę lukę zamieszczono stosowne unormowanie w ustawie z dnia 19 czerwca 2020 r. o dopłatach do oprocentowania kredytów bankowych udzielanych przedsiębiorcom dotkniętym skutkami COVID-19 oraz o uproszczonym postępowaniu o zatwierdzenie układu w związku z wystąpieniem COVID-19 (tzw. Tarcza Antykryzysowa 4.0), która weszła w życie 24 czerwca 2020 r., z wyjątkiem przepisów wskazanych w ustawie. Stanowi ona uszczegółowienie uprawnienia do polecenia wykonywania pracy zdalnej, które zawarto w ww. ustawie z 2.03.2020, obowiązującej od 8 marca br.

Artykuł 77 pkt 1 ustawy z dnia 19 czerwca 2020 r. zmienił art. 3 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych. W myśl tego przepisu pracodawca może polecić wykonywanie pracy zdalnej, jeżeli pracownik ma umiejętności i możliwości techniczne oraz lokalowe do wykonywania takiej pracy i pozwala na to rodzaj pracy.

Praca ta może być w szczególności wykonywana z wykorzystaniem środków bezpośredniego porozumiewania się na odległość lub dotyczyć wykonywania części wytwórczych lub usług materialnych. Pracodawca zobowiązany jest do zapewnienia narzędzi i materiałów potrzebnych do wykonywania pracy zdalnej, a także obsługi logistycznej. Ustawa pozwala na używanie narzędzi lub materiałów niezapewnionych przez pracodawcę pod warunkiem, że umożliwia to poszanowanie i ochronę informacji poufnych i innych tajemnic prawnie chronionych, w tym tajemnicy przedsiębiorstwa lub danych osobowych, a także informacji, których ujawnienie mogłoby narazić pracodawcę na szkodę. Nie uregulowano jednak kwestii potencjalnych rozliczeń pomiędzy pracodawcą a pracownikiem z tytułu używania własnych narzędzi/urządzeń do wykonywania pracy. Brakuje również wskazania granic odpowiedzialności w przypadku używania narzędzi własnych pracownika.

W związku z ograniczoną możliwością kontroli przez pracodawcę sposobu wykonywania pracy zdalnej, może on polecić pracownikowi prowadzenie ewidencji wykonanych czynności, uwzględniającej w szczególności opis tych czynności, a także datę oraz czas ich wykonania. Forma i częstotliwość sporządzania ewidencji określona powinna zostać w poleceniu pracodawcy.

W myśl art. 3 ust. 8 ww. ustawy z 2.03.2020 polecenie wykonywania pracy zdalnej może być cofnięte w każdym czasie. Ustawodawca nie określił formy jaką powinno przybrać cofnięcie takiego polecenia, przyjąć wiec można, że powinno ono nastąpić w taki sam sposób, co wydane polecenie.

Zgodnie z przepisem art. 36 ustawy o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych, przepisy dotyczące pracy zdalnej tracą moc po upływie 180 dni od dnia wejścia w życie, tj. 4 września 2020 r. W związku z tym Ministerstwo postanowiło podjąć kroki w celu systemowego uregulowania zagadnienia pracy zdalnej i wprowadzenia na stałe do kodeksu pracy tej instytucji.

Decyzja resortu Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej związana jest również z naciskami organizacji pracodawców. Praca zdalna okazała się być dobrym rozwiązaniem w okresie pandemii, jednak wymaga bardziej szczegółowej regulacji w zakresie częstotliwości jej wykonywania, warunków, które musi spełniać miejsce pracy czy kwestii ponoszenia kosztów eksploatacji urządzeń należących do pracownika.

Minister Marlena Maląg zapowiedziała, że rozwiązania, nad którymi pracuje obecnie resort mają być skierowane do konsultacji społecznych. Rezultaty wspomnianych prac zostaną przedstawione po okresie wakacyjnym.

 

Małgorzata Wróblewska

 

Tagi: praca zdalna, kodeks pracy, nowelizacja, tarcza 4.0