Nasza strona internetowa używa plików cookies (tzw. ciasteczka) w celach statystycznych, reklamowych oraz funkcjonalnych. Dzięki nim możemy indywidualnie dostosować stronę do twoich potrzeb.
Każdy może zaakceptować pliki cookies albo ma możliwość wyłączenia ich w przeglądarce, dzięki czemu nie będą zbierane żadne informacje.   Dowiedz się więcej
Nie pokazuj tej informacji

"Non in legendo, sed in intelligendo leges consistunt"

Prawo gospodarcze

Nowe zasady dotyczące oznaczania towarów wprowadzanych do obrotu na terytorium Polski


Zmieniony został przepis art. 20 ust. 1 i 2 ustawy o swobodzie działalności gospodarczej (dalej także jako SDG), który w dotychczasowym brzmieniu negatywnie oddziaływał na obrót gospodarczy, nakładając na przedsiębiorców obowiązek umieszczania na towarze, jego opakowaniu, etykiecie, instrukcji lub dostarczenia w inny, zwyczajowo przyjęty sposób, pisemnych informacji w języku polskim dotyczących dystrybutora na terenie Polski. Spełnienie tego wymogu wymagało w praktyce zmiany oznakowania produktu (często modyfikacji opakowania) na potrzeby wprowadzenia go do obrotu na terenie Polski – co w istocie stanowiło środek o skutku podobnym do ograniczeń ilościowych, zakazany na podstawie art. 34 TFUE.

 

Zmianą, która ma kluczowe znaczenie w kontekście obowiązku informacyjnego przedsiębiorcy jest doprecyzowanie, iż powinny zostać dostarczone w sposób zwyczajowo przyjęty lub zamieszczone na towarze, jego opakowaniu, etykiecie lub instrukcji pisemne informacje w języku polskim określające firmę producenta w rozumieniu art. 3 pkt 2 ustawy z dnia 12 grudnia 2003 r. o ogólnym bezpieczeństwie produktów (Dz.U. nr 229, poz. 2275, z późń. zm.), a nie – jak wcześniej – informacje określające firmę przedsiębiorcy. Producentem w rozumieniu powyższego przepisu jest bowiem zarówno przedsiębiorca prowadzący działalność polegającą na wytwarzaniu produktu w Unii Europejskiej lub na terytorium państw członkowskich Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA), jak i przedstawiciel wytwórcy, importer produktu oraz przedsiębiorca uczestniczący w dowolnym etapie procesu dostarczania lub udostępniania produktu (jeżeli jego działanie może wpływać na właściwości produktu związane z jego bezpieczeństwem). Wobec powyższego, wystarczające będzie oznaczenie towaru firmą przedsiębiorcy lub któregokolwiek z podmiotów wymienionych powyżej. W praktyce oznacza to zaś, iż przedsiębiorca z Europejskiego Obszaru Gospodarczego, będzie uprawniony do wprowadzenia towaru na rynek polski bez konieczności wskazania dystrybutora krajowego, a co za tym idzie zmiany pierwotnych oznaczeń. W założeniu ma to pozwolić na lepsze alokowanie zasobów osobowych przez przedsiębiorcę, a także efektywniejszą logistykę dystrybucji, co powinno przełożyć się na wzrost dochodów przedsiębiorstw.

Należy jednak pamiętać, że przepis art. 20 ust. 1 SDG w nowym brzmieniu nie dotyczy towarów, w stosunku do których przepisy odrębne szczegółowo regulują obowiązki w zakresie oznakowania, tj. środków spożywczych w rozumieniu rozporządzenia (WE) nr 178/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 28 stycznia 2002 r., wyrobów medycznych i in.

 

Ponadto, złagodzony został obowiązek udzielania przez przedsiębiorcę wprowadzającego towar do obrotu na terytorium RP pisemnych informacji umożliwiających identyfikację towaru. Przepis art. 20 ust. 1 pkt 2 SDG w nowym brzmieniu umożliwia bowiem uchylenie się od tego obowiązku, jeżeli przeznaczenie towaru jest oczywiste. Jednak i w tym wypadku, rozwiązanie to nie dotyczy towarów, w stosunku do których przepisy odrębne szczegółowo regulują obowiązki w zakresie ich oznakowania.

 

Albert Kulczyk

aplikant radcowski

 

 

Tagi: ustawa z dnia 5 grudnia 2014 o zmianie ustawy o swobodzie działalności gospodarczej, obowiązki informacyjne przedsiębiorcy wprowadzającego towar do obrotu na terytorium RP