Nasza strona internetowa używa plików cookies (tzw. ciasteczka) w celach statystycznych, reklamowych oraz funkcjonalnych. Dzięki nim możemy indywidualnie dostosować stronę do twoich potrzeb.
Każdy może zaakceptować pliki cookies albo ma możliwość wyłączenia ich w przeglądarce, dzięki czemu nie będą zbierane żadne informacje.   Dowiedz się więcej
Nie pokazuj tej informacji

"Non in legendo, sed in intelligendo leges consistunt"

Prawo gospodarcze

Produkt = odpowiedzialność | cz. 2


Odpowiedzialność za produkt niebezpieczny nie jest absolutna i ma swe granice. Po pierwsze z zakresu tego reżimu wyłączona jest odpowiedzialność za szkody powstałe w samym niebezpiecznym produkcie. Nie można również żądać zwrotu korzyści, jakie osoba poszkodowana mogłaby uzyskać w wyniku dalszego używania produktu niebezpiecznego. Oczywiście odpowiedzialność za wyżej opisane okoliczności może wynikać z innej podstawy, na przykład z tytułu rękojmi.

Ponadto odszkodowanie na podstawie art. 4491 k.c. nie przysługuje, gdy szkoda na mieniu nie przekracza kwoty będącej równowartością 500 euro. Ustawodawca nie wskazuje w jaki sposób obliczać tę równowartość. W przypadku wystąpienia jedynie drobnych i bagatelnych szkód (poniżej ww. progu), naprawienia szkody można dochodzić jedynie na zasadach ogólnych.
Powyższe oznacza również, że szkoda na osobie winna być naprawiona w pełnej wysokości, bowiem ograniczenia te nie mają do niej zastosowania.
Zgodnie z art. 4498 k.c. roszczenie o naprawienie szkody wyrządzonej przez produkt niebezpieczny ulega przedawnieniu z upływem 3 lat. Bieg tego terminu liczy się od dnia, w którym poszkodowany dowiedział się lub przy zachowaniu należytej staranności mógł się dowiedzieć o szkodzie i osobie obowiązanej do jej naprawienia. Obie okoliczności warunkujące rozpoczęcie upływu terminu muszą zaistnieć łącznie. Jednak w każdym wypadku roszczenie przedawnia się z upływem 10 lat od wprowadzenia produktu do obrotu. W praktyce, doktrynie i orzecznictwie powstały różne koncepcje rozumienia przesłanki wprowadzenia produktu do obrotu, uwarunkowane zasadniczo okolicznościami konkretnej sprawy.
Odpowiedzialności za szkodę wyrządzoną przez produkt niebezpieczny nie można wyłączyć ani ograniczyć. W drodze odrębnej umowy zakres odpowiedzialności może być rozszerzony. Przepisy o odpowiedzialności za szkodę wyrządzoną przez produkt niebezpieczny nie wyłączają odpowiedzialności za szkody na zasadach ogólnych, za szkody wynikłe z niewykonania lub nienależytego wykonania zobowiązania oraz odpowiedzialności z tytułu rękojmi za wady i gwarancji jakości. Możliwy jest zatem wybór podstawy dla swego roszczenia. W żadnym jednak razie nie można tych różnych reżimów odpowiedzialności mieszać w celu dochodzenia roszczeń wobec producenta.
Rozporządzenie nr 864/2007 tzw. "Rzym II" reguluje kwestie prawa właściwego dla zobowiązań pozaumownych. Z tytułu szkody wyrządzonej przez produkt niebezpieczny prawem właściwym jest co do zasady prawo państwa, w którym poszkodowany ma, w chwili powstania szkody, miejsce zwykłego pobytu. Właściwe może być również prawo państwa, w którym produkt nabyto, jeżeli został on wprowadzony do obrotu w tym państwie a także prawo państwa, w którym powstała szkoda, jeżeli produkt został wprowadzony do obrotu w tym państwie. Rozporządzenie ma ograniczony zakres terytorialny jego stosowania.

Filip Mroczek
aplikant radcowski

Tagi: produkt niebezpieczny, kto odpowiada za produkt niebezpieczny, produkt niebezpieczny co to, produkt niebezpieczny ustawa